در چند سدهٔ اخیر، تاریخ کمتر شخصیتی را به یاد دارد که مرگش چنین با عزت، شکوه و سربلندی رقم خورده باشد. حافظهٔ تاریخ بشر نیز به دشواری می‌تواند نمونه‌ای از چنین وداع باشکوهی با یک رهبر مبارز و انقلابی را به خاطر آورد.
امام خامنه‌ای در دوران رهبری خود، ایران را به جایگاهی رساند که بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان نیز نتوانست آن را به زانو درآورد. مرگ او نیز، همانند زندگی‌اش، سرشار از پیام، عزت و معنا بود،
رخدادی که بار دیگر ایران را به وحدت فراخواند و دشمنان این سرزمین را در برابر استواری و انسجام ملت ایران به حیرت فرو برد.

رهبر راستین کسی است که با عزت زندگی کند، در برابر استکبار سر فرود نیاورد و حتی واپسین لحظهٔ حیات خویش را نیز آگاهانه به امتداد راه مبارزه و مقاومت بدل سازد. مرگ او پایان راه نیست، بلکه فصلی دیگر از همان آرمانی است که تمام عمر برای آن ایستادگی کرده است.
من در سراسر تاریخ بشر، رهبری به بلندای خرد، ژرف نگری ، تعهد، شجاعت و پایداریِ تسلیم‌ناپذیرِ امام خامنه‌ای سراغ ندارم. سال‌ها داستان اسطوره‌های دلاوری را در کتاب‌ها خوانده بودیم، اما در روزگار خود، تجسم عینی آن شجاعت، استقامت
و اراده را در وجود او دیدیم.

روح هر آزاده ای رفته شاد .

دکتر نجیب سلام

>>>   لالام جان من این جنگ را در دکترین جنگ تمدن ها میگذارم آن چیز که آمریکا نتوانست به زانو در آورد بسیار قدیم تر و محکم تر از این هست که بگوییم یک تن آن را ساخته همان هست که ما فارسی زبانان افغانستان فقط به آن زنده این اما از پا افتاده و منکوب شده

>>>   بعضی از خصوصیت های سیدعلی خامنه ای بعد از شهادتش مشخص شد.
یک خصوصیت سیدعلی خامنه ای ساختارسازی بود او یک خود رای نخبه نبود بلکه مدیری بود که نصیحت می کرد ولی تصمیم گیری را به عهده دیگران می گذاشت به همین خاطر حتی بعد از شهادتش سیستم به کار خودش ادامه داد. به عنوان مثال در ترور اسماعیل هنیه گفت جواب می دهیم ولی دیگران گفتند نباید جواب بدهیم و نظر دیگران اجرا شد.
او تقوای مالی داشت. حتی هدایای خارجی به خانواده اش را بین فقرا تقسیم می کرد و زندگی ساده ای داشت. چون یک تقوای دینی داشت و خداترس بود. حتی از جانش هم نمی ترسید
او سخنران متبهری بود می توانست بدون هیچ کاغذ و طرح قبلی صرفا با ذهن خودش یک ساعت سخنرانی ماهرانه کند.
او طرفدار ضعفا فقرا و محرومان بود و عقاید توزیع ثروت داشت.
او به امنیت اولویت داد به دشمن خوش بین نبود و قدرت نظامی ایران را ارتقا داد در حالی که در همین سیستم کسانی بودند که میگفتند فردای جهان دنیای مذاکره است نه موشک ولی رهبر گفت این خیانت است.

>>>   در جهان رهبران اندکی هستند که پس از مرگ‌شان هیچ مال و اموالی باقی نگذارند؛ این ویژگی منحصربه‌فرد اوست. حقیقت این است که رهبرانی از این دست دیگر در دنیا باقی نمانده‌اند.

>>>   ببرک کارمل افغانستان و داکتر نجیب از ایشان چی مانده که شما می گوید رهبر بود که از او چیزی نمانده صرف از این هر سه برای مردم غم و اندو مانده وطن را فهمیده در دهن اژدهار انداخت که ما قهرمان هستیم فشار را مردم می بیندغیر سلاح جور کردو در فکر دسترخوان مردم نبود برای هم صداهایش پول میرسید اما مردم دیگر در بیچاره گی بود
فتح

مهلت ارسال نظر برای این مطلب تمام شده است